Tenzih et yücelerden yüce Rabbinin adını.
Bir Rab ki yarattı, derken düzüp koştu.
Bir Rab ki ölçüp biçti, derken doğru yolu buldurdu.
Bir Rab ki otlağı çıkardı.
Derken onu kapkara, kupkuru bir hale döndürdü.
Seni okutacağız da unutmayacaksın.
Ancak Allah dilerse o başka; şüphe yok ki o, açığa vurulanı da, gizli kalanı da bilir.
Ve sana, en kolay yolda başarı vereceğiz.
Artık öğüt ver, fayda verirse eğer.
En kötü ve bahtsız olan, ondan sakınır.
Öyle bahtsız ki o, pek büyük ataşe atılır, yanar.
Sonra da orada ne ölür, ne dirilir.
Gerçekten de kurtulur, murada erer kendini temizleyen.
Ve Rabbinin adını anıp da namaz kılan.
Hayır, siz dünya yaşayışını üstün tutarsınız.
Ahiretse daha hayırlıdır ve daha da sürekli.
Şüphe yok ki bu vardı, elbette daha önceki sahifelerde.
İbrahim'in ve Musa'nın sahifelerinde.
Yani, 14. âyetten 17. âyete kadar anlatılan kısım, daha önceki sahîfelerde, İbrahîm ve Mûsâ peygamberlerin sahîfelerinde de vardı
|