"150 yıldır biliyoruz ki hiçbir şekilde müdahale edilmiyor. 13 milyar yıl önce yaratıyorsunuz, 9 milyar yıl sonra Güneş Sistemi oluşuyor. Birkaç milyar yıl daha geçiyor, çok hücreli canlılar ortaya çıkıyor. Maymunlar iki ayaklarının üstünde yürümeye başlıyorlar, onlar evrimleşiyor. 200 bin yıl önce atamız Homo Sapiens ortaya çıkıyor. Buralarda hiçbir müdehale yok. 2 bin yıl önce gökten vahiy iniyor, böyle bir şeyin olmayacağı zaten belli."
Zaman görecelidir; ilahi perspektifte geçmiş-gelecek ayrımı bizimki gibi değildir ve müdahale dediğimiz şey, belirli anlarda başlayan bir eylem değil, her an devam eden bir hakikattir.
Bu iddia, zamanı düz bir çizgi ve “müdahale”yi de sadece araya sonradan giren bir olay gibi düşünme varsayımına dayanıyor. Oysa modern fizik bize şunu söylüyor: zaman mutlak değil, gözlemciye ve şartlara göre değişen (göreli) bir boyuttur. Yani “13 milyar yıl önce” ile “2 bin yıl önce” arasındaki fark, bizim algımızda büyüktür; fakat zamanın yaratıcısı açısından böyle bir zorunlu mesafe anlamı taşımak zorunda değildir.
İkinci olarak “müdahale yok” ifadesi, doğa yasalarını kendi başına işleyen bağımsız bir sistem gibi kabul eder. Halbuki teist bakışta doğa yasaları zaten ilahi iradenin sürekli tecellisidir; yani müdahale, istisnai bir kesinti değil, her an devam eden bir süreçtir. Bir tohumun ağaca dönüşmesi nasıl “müdahalesizlik” değil de düzenli bir yaratım ise, Dünya ve kainatın yaratılışı da aynı şekilde sürekli bir yaratımın parçasıdır.
Dolayısıyla milyarlarca yıl süren kozmik ve biyolojik süreçlerle, vahyin belirli bir zamanda gelmesi arasında bir çelişki yoktur. Zamanın göreceli olduğu bir evrende, “çok uzun süre müdahale edilmedi, sonra birden edildi” şeklindeki yorum, insan merkezli bir zaman algısının ürünüdür.