"Bizimkiler namaz, sünnet (çük kesme), ve birçok şeyi bu Yahudilerden aldılar. Ama sinirlenince dinsizlere “Yahudi dölü” diyorlar. Çok ilginç değil mi?"
Bu iddia, İslâm’ın yeni bir din değil, önceki vahyin devamı olduğunu bilmemekten kaynaklanır. İslâm’a göre tüm peygamberler aynı tevhid inancını getirmiş, Hz. Muhammed de bu zincirin son halkasıdır. Bu yüzden bazı ibadetlerin önceki dinlerde de bulunması kopyalama değil, aynı ilahî kaynağın sürekliliğidir. Nitekim Kur’an (Şûrâ 13) da bu ortak şeriatın Nuh, İbrahim, Musa ve İsa’ya da verildiğini açıkça belirtir.
Bu iddia, İslâm’ın kendisini “yeni bir din” olarak değil, önceki vahyin devamı ve tamamlayıcısı olarak tanımladığını bilmemekten kaynaklanıyor.
İslâm’a göre hak din tektir ve bütün peygamberler aynı temel inancı (tevhid) getirmiştir. Hz. Nuh’tan Hz. İbrahim’e, Hz. Musa’dan Hz. İsa’ya kadar gelen mesajın özü aynıdır. Hz. Muhammed (sav) ise bu zincirin son halkasıdır. Bu yüzden bazı ibadetlerin ve uygulamaların önceki ümmetlerde de bulunması “kopyalama” değil, aynı ilahî kaynağın devamı olmasının doğal sonucudur.
Kur’an bunu açıkça şöyle ifade eder:
“Allah dinden Nuh'a tavsiye buyurduğu şeyi sizin için de bir kanun yaptı ve (Ey Muhammed!) sana vahyettiğimizi, İbrahim'e, Musa'ya ve İsa'ya tavsiye buyurduğumuzu da şeriat kıldı. Şöyle ki: Dini doğru tutun ve onda ayrılığa düşmeyin. Fakat senin kendilerini davet ettiğin şey, müşriklere ağır geldi. Allah dilediğini kendine seçer ve kendisine yöneleni de doğru yola iletir.” (Şûrâ 13)
Dolayısıyla:
- Namaz, oruç, kurban, hatta fıtrî uygulamalar (sünnet gibi) sadece İslâm’a özgü değil; önceki peygamberlerin ümmetlerinde de vardı.
- Bu benzerlik, “Yahudilerden alındı” iddiasını değil, aynı vahyin sürekliliğini gösterir.
- İslâm, önceki dinlerin tahrif edilmemiş özünü tasdik eder, hatalı eklemeleri ise düzeltir.
Benzerlikler bir “alıntı” değil, aynı kaynaktan gelen dinin tarih boyunca devam etmesidir.